مفاهيم - فهيمه دري:
ايجاد فناوري XML يا زبان نشانه‌گذاري امتدادپذير را بايد بدون ترديد يكي از بزرگترين و اساسي‌ترين گام‌هايي به حساب آورد كه در مسير حل مشكل مقياس‌پذيري در اينترنت مدرن برداشته شده است.

پس از ايجاد XML توسط كنسرسيوم وب جهان‌شمول در سال 1996 دست‌اندركاران بسياري از پروژه‌هاي محاسبات گسترده به آن روي آورده‌اند.

به عنوان نمونه، تقريباً تمامي فناوري‌هاي خدمات وب، گرافيك برداري مقياس‌پذيري، RDF و بسياري از موارد ديگر تنها با XML انجام‌پذير است. بر خلاف سندهاي HTML و XHTML كه در آنها از عناصر و بر چسب‌هاي از پيش تعبيه‌يافته استفاده مي‌كنيم، در سندهاي XML تمامي بر چسب‌ها را خود نامگذاري و انتخاب مي‌كنيم. اگر چه برچسب‌هاي متعددي مي‌تواند در هر سند موجود باشد، فقط يكي از آنها نقش ريشه و در خود گيرنده ساير برچسب‌ها را بر عهده دارد.

XML به دو دليل استاندارد مي‌شود:
1. تمام News Feederها (تغذيه‌كننده‌هاي خبري) با زبان رسمي XML كار مي‌كنند. اين News Feederها به RSS معروفند.
2. XML به زبان جهاني فرمت‌هاي چاپ تبديل مي‌شود (CIP3).

چگونه مي‌توان XML ر ا بكار برد؟
با XML مي‌توان:
- داده‌ها را خارج از HTML ذخيره كرد
- داده‌ها را بين دو سيستم ناهمسان مبادله كرد
- اطلاعات مالي را از طريق اينترنت مبادله كرد
- فايل‌هاي متن ساده را براي به اشتراك گذاشتن داده‌ها به كار برد
- فايلهاي متن ساده را براي ذخيره داده‌ها به كار گرفت
- داده‌ها را در دسترس كاربران بيشتري قرار داد
- زبانهاي جديد طراحي كرد
- داده‌هاي برنامه‌نويسان را از طريق اينترنت مبادله كرد

باز هم در اين باره كه XML چيست؟
- علائم اختصاري براي زبان نشانه‌گذاري قابل گسترش
- زباني شبيه HTML
- طراحي شده براي توصيف داده‌ها
- تگ‌هاي از پيش تعريف شده ندارد
- از نوع سند يا شماي XML براي تعريف داده‌ها استفاده مي‌كند
- براي برنامه‌نويسي تحت وب توصيه مي‌شود